Z mamą Agnieszką miałyśmy tak naprawdę do dyspozycji pół godziny, 2 metry przestrzeni i czekajacego, szalejącego Antosia. Kilka fotografii, zasadniczo podobnych, ale chyba dzięki niesmowitej mimice dziecięce, odzwierciedlającej z minuty na minutę zmieniajacy się nastrój - zupełnie innych.
